Wat met Britse documenten na de Brexit?

Terug naar het overzicht Wat met Britse documenten na de Brexit?

Datum: dinsdag 12 januari 2021

Auteur(s): Anne-Sophie Devolder (redactie OranjeConnect)

Sinds 1 januari 2021 geldt de EU-regelgeving niet langer voor het Verenigd Koninkrijk en wordt het VK beschouwd als een derde land.

Dit heeft ook gevolgen voor documenten afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk die worden voorgelegd op de dienst burgerzaken.

Moeten documenten uit het Verenigd Koninkrijk terug van een apostille of legalisatie voorzien worden?

Artikel 30, § 1 van het Wetboek internationaal privaatrecht bepaalt dat een buitenlandse rechterlijke beslissing of authentieke akte moet worden gelegaliseerd om in België geheel of bij uittreksel, in origineel of bij afschrift, te worden voorgelegd. Meer informatie over het begrip legalisatie kan u in het loketboek ‘Hoe een buitenlandse akte beoordelen en interpreteren’ terugvinden.

Van deze vereiste kan worden afgeweken door multilaterale of bilaterale overeenkomsten. We overlopen hieronder welke relevante overeenkomsten er tussen België en het Verenigd Koninkrijk bestaan.

1. Verklaring tussen België en het Verenigd Koninkrijk betreffende afschaffing der echtverklaring van zekere officiële documenten gedaan te Brussel op 21 december 1928

Deze overeenkomst, die al in werking is sedert 21 januari 1929, schaft de legalisatie af bij de overmaking tussen beide staten van afschriften of uittreksels van twee soorten officiële documenten, namelijk akten van de burgerlijke stand en vonnissen, arresten, bevelschriften en andere gerechtelijke besluiten.

In de publicatie Burgerlijke Stand 7 – Internationale Burgerlijke Stand – Conventies kan u terugvinden om welke types akten het precies gaat (kan verschillen per onderdeel van het VK) en aan welke vormvoorwaarden deze dan moeten voldoen.

2. Apostilleverdrag

Het verdrag tot afschaffing van het vereiste van legalisatie van buitenlandse openbare akten en bijlage gedaan te ’s Gravenhage op 5 oktober 1961, beter bekend als het ‘apostilleverdrag’, regelt een vereenvoudigde procedure van legalisatie, met name het aanbrengen van een herkenbaar waarmerk “de apostille”.

Zowel België als het Verenigd Koninkrijk zijn al sinds vele decennia toegetreden tot dit verdrag.

Voor akten van de burgerlijke stand en gerechtelijke beslissing bestond reeds een bilaterale vrijstelling van legalisatie (zie hierboven), maar voor alle andere administratieve stukken, notariële akten, officiële verklaringen,… voerde dit verdrag de apostille in.

Meer informatie kan u terugvinden in de publicatie Burgerlijke Stand 7 – Internationale Burgerlijke Stand – Conventies.

3. Openbare Documenten Verordening

De Europese Unie heeft een verdere vereenvoudiging doorgevoerd en voor haar lidstaten een systeem ontwikkeld waarbij openbare documenten worden vrijgesteld van legalisatie. In dit bericht kan u meer informatie terugvinden.

Het gevolg van de Brexit is natuurlijk dat deze verordening niet meer zal gelden, en dat er dus teruggevallen wordt op de verklaring van 21 december 1928 en op het apostilleverdrag.

Concreet:

  • akten van de burgerlijke stand en gerechtelijke beslissingen: geen legalisatie
  • andere documenten: apostille

 

Wat met het certificaat 39 bij Britse echtscheidingen?

De Brussel II bis verordening bepaalt de internationale bevoegdheid voor echtscheidingen binnen de EU behalve Denemarken. Voor een echtscheiding gebeurt de erkenning zonder gerechtelijke procedure (= de plano erkenning).

Deze verordening bepaalt in artikel 39 dat het bevoegde gerecht van de lidstaat van herkomst op verzoek van de belanghebbende een certificaat aflevert. Het zogenoemde ‘certificaat art. 39’ of ‘bijlage I-certificaat’ moet samen met het echtscheidingsvonnis en het bewijs van kracht van gewijsde worden voorgelegd. Meer informatie kan u in dossier huwelijk terugvinden.

Deze verordening is niet langer van toepassing op echtscheidingen ingesteld vanaf 1 januari 2021 in het Verenigd Koninkrijk (voor echtscheidingen ingeleid voor deze datum geldt de verordening wel nog). Het certificaat 39 is niet langer van toepassing.

Concreet legt de burger het Brits echtscheidingsvonnis met bewijs dat het vonnis in kracht van gewijsde is gegaan voor. De erkenning gebeurt eveneens zonder gerechtelijke procedure, maar wel mits het aftoetsten van een aantal controlegronden uit artikel 25 WIPR. De volledige uitleg kan u terugvinden in de Richtingwijzer IPR, onder het luik ‘Wanneer kan ik een buitenlandse echtscheiding erkennen?’.

 

De boodschap is dus extra aandachtig zijn bij het beoordelen van documenten die worden voorgelegd uit het Verenigd Koninkrijk! Bij twijfel kan u onze helpdesk steeds bereiken via ask@vdbconnect.be.